Zdarzyło się dawno temu

Awarie komputerowe są bardzo dotkliwe. I komplikują, komplikują i komplikują. I choć wiele rzeczy można załatwić przez telefon... niektóre - cóż, musiały poczekać do dziś.
Prawie działa :) Prawie szybko:) Ale na nowy sprzęt nie ma co liczyć, zatem - nadrabiam zaległości. Pierwsza seria uzupełnionych niedzielnych śniadań. A w kolejnych postach - różne tutki, które udało mi się w ostatnim czasie przygotować, a nigdy nie zostały opublikowane :)



Zaległe 13/52

Ja: z rogalikiem. I kawą, czyli śniadanie ulubione.
Z. i J. - osłabieni i podsypiający
W. i T. - w rozjazdach skautowych, czyli na śniadanie kanapka w drodze.

10/52

Grzanki. Nie ma nic lepszego. Najprostsze  - cebulka, pomidor i nieco sera na razowym chlebie. Uwielbiam ich chrupkość, rozgrzane do nieprzytomności pomidory parzące w usta i nitki sera. Pycha.
A jak się ma dużo energii po śniadaniu - można zasiadać do pracy. Sobota to zdecydowanie czas z Padre.

7/52

W drodze. Było, minęło. Czas bez dzieci mija znacznie szybciej. Zrobiłam mniej niż miałam w planach. Mieszkanie wcale nie wygląda lepiej i nie udało mi się zlikwidować kosza prania... że się obijałam? No właśnie wcale nie!

Jedno pewne. Im więcej mam na głowie, tym lepiej jestem zorganizowana. Też tak macie?

 W miniony weekend wyjeżdżaliśmy wczesnym rankiem. Było jeszcze ciemnawo. Śniadanie w biegu. Na jednej nodze. Tak jak nie znoszę. Tak jak lubi w ferworze Raisenfieber W. A dziś znów piątek i za dwa dni kolejna niedziela projektu.

 

J. cała zadowolona. Jest absolutnym aniołem i świetnie znosi nasze wojaże
T. very healthy breakfast :) Batonik sezamowy.
Z. Banan. "Obierzesz mi?" "Zobacz, Twoje ręce są do tego świetne!" ;)
W.  "Zrobiłaś mi herbatę? Zasypiam..."

5/52

Nie ma lekko. W domu, fanów projektu jak na lekarstwo.... No, 2 do 2. najmłodsze jeszcze nie ma zdania.
Ale nie ustaję w próbach.

A w miniona niedzielę było tak... Ostatnie ujęcie z choinką, rytualnie rozebraną popołudniu onej niedzieli. Próba zaplanowania kolejnego tygodnia i zdziwienie nad tym jak samodzielna robi się ferajna. T. zapragnął myć naczynia. J. rwie się do siadania i denerwuje się jak wypadnie jej uluiona-ugryziona zabawka.
No i silne veto Z.

Z.: "No mamo! Przestań!" Właściwie mogłabym poprosić, by dzieciak się poprzebierał w różne ubrania i mam z głowy sesję na najbliższe tygodnie. Jeśli tendencja się utrzyma - jajecznica z patelni górą!
T.: Poproszę kaszę.
W.: Hmm. Sytym.
J.: Rośnie... przerażająco szybko... 

4/52 Sunday Family Breakfast Project

Uwielbiam weekendy. I nawet nie dlatego, że mogę odpocząć. Wręcz przeciwnie - wszyscy są, wszyscy krzyczą, wszyscy czegoś potrzebują. I może właśnie dlatego, że nie mogę odpocząć - lubię weekendy...

Ostatnio sporo blogowych projektów pt. "Moje dzieci raz na tydzień w każdy tydzień". Chcę Wam zaproponować inną, choć inspirowaną zabawę - "Śniadanie w niedzielę. Każdą niedzielę". Dlaczego niedzielne i dlaczego śniadania?

Lubię niedzielny rozruch. Świąteczny, ale i spokojny. Celebrację posiłków, szczególnie po całym zabieganym dniu. Niedzielny plan nie jest napięty, nic nie trzeba, nic nie jest na już. A nawet jeśli jest - bardzo pilnuję spokojnych śniadań.

Projekt trudny. Ile wytrwam? Nie wiem. Na razie zakładam dobrą zabawę....

Tak wyglądało śniadanie w ubiegłą niedzielę.

T. i młoda J.
Ja i młoda J. też po śniadaniu :)
T. i naleśnik z miodem. Jak się okazuje do smarowania miodu idealnie pasuje trzonek widelca! Vivat kreatywność!
Z., który się ostatnio rozgadał i rozopowiadał. I nie mija mu faza "jajecznica z patelnica".

W tle choinka.... z wszelkimi możliwymi ozdobami dziecięcymi... Ubierali panowie. Esteci! Zasłaniać oczy! Ja już przywykłam... choć musiałam walczyć z chęcią rozebrania :)